کشف باکتری خاصی در روده قورباغه که می‌تواند تومورهای سرطانی را نابود کند

دانشمندان باکتری خاصی را در روده دوزیستان شناسایی کرده‌اند که می‌تواند تومورهای سرطانی را در موش‌ها با نرخ موفقیت صددرصدی از بین ببرد. این باکتری که در روده حیواناتی مثل قورباغه درختی ژاپنی یافت می‌شود، می‌تواند به ساخت درمان‌های جدید برای سرطان‌ها منجر شود.

به گزارش ScienceDaily، محققان مؤسسه علوم و فناوری پیشرفته ژاپن با جمع‌آوری ۴۵ سویه مختلف از باکتری‌های موجود در دستگاه گوارش دوزیستان و خزندگانی مانند قورباغه‌های درختی، سمندرها و مارمولک‌ها، به بررسی فعالیت ضدسرطانی آن‌ها پرداختند. پس از آزمایش‌های دقیق، ۹ سویه از این باکتری‌ها پتانسیل بالایی در مبارزه با سرطان نشان دادند که در میان آن‌ها سویه‌ای با نام علمی Ewingella americana قوی‌ترین نتایج را به ثبت رساند.

درمان سرطان با باکتری روده قورباغه

یافته‌های جدید حاکی از آن است که تزریق وریدی این باکتری توانست تومورهای سرطان روده در موش‌ها را به‌طور کامل ریشه‌کن کند. این درمان در کمال تعجب توانست عملکردی بهتر از روش‌های متداول کنونی نظیر مهارکننده‌های ایمنی و داروی شیمی‌درمانی Doxorubicin نشان دهد.

این باکتری مکانیسم عمل دوگانه دارد. از یک سو، Ewingella americana به عنوان باکتری بی‌هوازی اختیاری در محیط‌های کم‌اکسیژن داخل تومور تکثیر می‌شود و در عرض ۲۴ ساعت، جمعیت آن تا سه هزار برابر افزایش می‌یابد تا سلول‌های سرطانی را تخریب کند. از سوی دیگر، حضور این باکتری سیستم ایمنی بدن را تحریک می‌کند و سلول‌های دفاعی نظیر مثل سلول‌های T و نوتروفیل‌ها را به سمت تومور فرامی‌خواند تا با آزادسازی مولکول‌های التهابی، پاسخ دفاعی بدن را تقویت کنند.

یکی از نکات مهم این پژوهش، ایمنی بالای درمان گزارش شده است. این باکتری تقریباً به‌طور انحصاری در بافت‌های تومور تجمع می‌یابد و به ارگان‌های مهم مانند کبد، قلب یا ریه‌ها حمله نمی‌کند. این ویژگی به دلیل محیط خاص تومورها از جمله کمبود اکسیژن و وجود پروتئین‌های سرکوب‌گر ایمنی مانند سی CD47 است که به باکتری امکان می‌دهد وارد تومور شود و در آنجا باقی بماند.

با اینکه این یافته‌ها در مدل‌های حیوانی به دست آمده‌اند، دانشمندان معتقدند که بستری محکم برای توسعه درمان‌های باکتریایی سرطان در انسان فراهم شده است. برنامه‌های آینده این تیم شامل بررسی امکان استفاده از این روش برای دیگر تومورهای سخت مثل سرطان پستان، پانکراس و ملانوما است. محققان همچنین قصد دارند با بهینه‌سازی دوز و ترکیب این درمان با روش‌های شیمی‌درمانی و ایمنی‌درمانی، اثربخشی آن را برای انواع سرطان‌های صعب‌العلاج به حداکثر برسانند.

یافته‌های این پژوهش در ژورنال Gut Microbes منتشر شده است.