بررسی گوشی ردمی نوت 15 پرو پلاس شیائومی؛ اشتباه محض!

داستان ردمی نوت ۱۵ پرو پلاس از سری ردمی که نماد گوشی‌های خوش‌قیمت با امکانات خفن بوده، یه مقدار متفاوته. این گوشی دیگه اون میان‌رده معمولی نیست؛ بلکه با یه پکیج به شدت لوکس، متریال‌های پریمیوم مثل چرم گیاهی، باتری غول‌پیکر با تکنولوژی جدید سیلیکون کربن و دوربینی که روی کاغذ می‌تونه با پرچمدارها رقابت کنه، پا به میدان گذاشته.اما خب، هیچ گوشی میان‌رده‌ای هم بدون نقطه ضعف نیست! شیائومی در کنار تمام این امکانات دهان‌پرکن، یه سری تصمیمات به شدت عجیب و غریب تو بخش سخت‌افزار و نرم‌افزار این گوشی گرفته که قشنگ می‌تونه روی مخ کاربر بره و ارزش خریدش رو زیر سوال ببره. در این بررسی قراره این گوشی رو در بخش های مختلف زیر ذره‌بین قرار بدیم. پس اگه قصد خرید گوشی تو بازه قیمتی 70 میلیون رو دارید یا صرفا می‌خواید بدونید شیائومی امسال چه آشی برامون پخته، تا آخر بررسی گوشی Redmi Note 15 Pro Plus شیائومی همراه موبونیوز باشید.

بررسی طراحی گوشی Redmi Note 15 Pro Plus شیائومی
اولین باری که ردمی نوت ۱۵ پرو پلاس رو توی دستتون می‌گیرید، قطعا یه لحظه شک می‌کنید که آیا واقعا با یه گوشی از سری ردمی طرف هستید یا یه پرچمدار گرون‌قیمت! شیائومی تو بخش طراحی این گوشی واقعا سنگ تمام گذاشته و سعی کرده تمام المان‌های لوکس بودن رو به کاربر منتقل کنه.
این گوشی ابعادی برابر با ۱۶۳.۳ در ۷۸.۳ میلی‌متر داره و ضخامتش به ۸.۲ میلی‌متر (در برخی نسخه‌ها ۸.۵ میلی‌متر) می‌رسه. وزن دستگاه هم ۲۰۷ گرمه که نشون میده با یه گوشی نسبتا بزرگ و سنگین طرفیم. اما خبر خوب اینه که توزیع وزن تو این گوشی به قدری خوب و مهندسی‌شده انجام شده که وقتی تو دست می‌گیریدش، اصلا احساس خستگی نمی‌کنید و گوشی به اصطلاح خیلی خوب تو کف دست می‌شینه.

یکی از جذاب‌ترین اتفاقات تو طراحی این گوشی، استفاده از متریال چرم گیاهی (Vegan Leather) تو قاب پشتیه. شیائومی این گوشی رو تو چند رنگ مختلف از جمله آبی یخی، مشکی و یه رنگ فوق‌العاده جذاب به اسم قهوه‌ای موکا (Mocha Brown) عرضه کرده. نسخه قهوه‌ای موکا همون نسخه‌ایه که قاب پشتی چرمی داره و به شدت حس و حال پریمیوم و کلاسیکی رو به آدم منتقل می‌کنه. خوبی این قاب چرمی اینه که نه تنها ظاهر گوشی رو از اون حالت تکراری شیشه‌ای و پلاستیکی خارج می‌کنه، بلکه مشکل همیشگی و روی اعصاب جذب اثر انگشت و لک شدن گوشی رو به طور کامل حل می‌کنه. از طرف دیگه، اصطکاک خوبی ایجاد می‌کنه و جلوی لیز خوردن گوشی از دست رو می‌گیره. البته برای اون دسته از افرادی که همچنان به طراحی‌های کلاسیک‌تر علاقه دارن، نسخه‌های شیشه‌ای با همون رنگ‌های مشکی و آبی یخی هم در دسترس هست که اونا هم جذابیت‌های خاص خودشون رو دارن.
با وجود این همه تجملات تو قاب پشتی، وقتی به فریم دور گوشی می‌رسیم، متوجه می‌شیم که شیائومی همچنان از پلاستیک استفاده کرده. البته این یه پلاستیک فشرده و تقویت‌شده است که کیفیت بالایی داره، اما خب حس خنکی و لوکس بودن فلز آلومینیوم رو به شما نمیده. طراحی فریم دور گوشی کاملا تخت انجام شده که کاملا با ترند این روزهای بازار موبایل و سبک طراحی شرکت‌هایی مثل اپل و سامسونگ همخوانی داره. اما شیائومی برای اینکه ارگونومی گوشی حفظ بشه و لبه‌های تیز فریم دست کاربر رو اذیت نکنه، لبه‌های قاب پشتی و همچنین لبه‌های صفحه نمایش رو با یه انحنای بسیار ملایم طراحی کرده. این ترکیب فریم تخت و لبه‌های خمیده باعث شده تا گوشی هم ظاهر مدرنی داشته باشه و هم خیلی خوش‌دست باقی بمونه.
اما بریم سراغ هیجان‌انگیزترین بخش طراحی، یعنی استانداردهای مقاومتی. شیائومی شعار تبلیغاتی این گوشی رو Titan Tough یا مقاومت تایتان‌گونه گذاشته و اصلا هم در این مورد اغراق نکرده. اول از همه، برای محافظت از صفحه نمایش، از شیشه فوق‌العاده مستحکم گوریلا گلس ویکتوس ۲ (Gorilla Glass Victus 2) استفاده شده. این همون شیشه‌ایه که روی پرچمدارهای گرون‌قیمت بازار می‌بینیم و مقاومت بی‌نظیری در برابر خط و خش و همچنین سقوط از ارتفاع داره. طبق ادعای سازنده، این شیشه می‌تونه در برابر سقوط از ارتفاع ۲.۵ متری جون سالم به در ببره.
اما داستان به همین‌جا ختم نمیشه. معمولا تو گوشی‌های میان‌رده خفن نهایتا یه گواهی IP67 یا IP68 برای مقاومت در برابر آب و گرد و غبار می‌بینیم. اما شیائومی اینجا دیوانه‌بازی درآورده و برای این گوشی علاوه بر گواهی IP68، گواهی فوق‌العاده سخت‌گیرانه IP69K رو هم دریافت کرده! حالا این IP69K یعنی چی؟ یعنی این گوشی نه تنها می‌تونه تو عمق ۱.۵ متری آب به مدت ۳۰ دقیقه (یا حتی عمق ۲ متری برای ۲۴ ساعت بر اساس ادعای شیائومی) غوطه‌ور بمونه و هیچیش نشه، بلکه می‌تونه در برابر واترجت‌های فشار قوی و حتی آب داغ هم مقاومت کنه. این سطح از مقاومت رو ما معمولا فقط تو گوشی‌های جان‌سخت صنعتی می‌دیدیم و حضورش تو یه گوشی با این ظرافت و زیبایی، واقعا یه دستاورد مهندسی به حساب میاد.

در بخش امنیت هم، حسگر اثر انگشت از نوع اپتیکال زیر صفحه نمایش قرار گرفته که سرعت و دقت خیلی خوبی داره و تو کسری از ثانیه قفل گوشی رو باز می‌کنه. سیستم تشخیص چهره هم هست که عملکرد نرمالی داره ولی خب به اندازه حسگر اثر انگشت امن نیست.
بررسی صفحه نمایش گوشی Redmi Note 15 Pro Plus شیائومی
بخش نمایشگر همیشه یکی از برگ‌های برنده گوشی‌های شیائومی بوده و ردمی نوت ۱۵ پرو پلاس هم قراره این سنت رو به بهترین شکل ممکن حفظ کنه. وقتی دکمه پاور رو می‌زنید و صفحه نمایش این گوشی روشن میشه، رسما محو کیفیت و وضوح تصویرش میشید.
این گوشی به یه پنل بزرگ ۶.۸۳ اینچی از نوع AMOLED مجهز شده که حاشیه‌های به شدت کمی داره و تقریبا ۸۹.۶ درصد از پنل جلویی رو به خودش اختصاص داده. رزولوشن این صفحه نمایش 1.5K یا همون ۱۲۸۰ در ۲۷۷۲ پیکسله. این رزولوشن باعث میشه تراکم پیکسلی به عدد خیره‌کننده ۴۴۷ پیکسل بر هر اینچ برسه. نتیجه کار؟ تصاویری بی‌نهایت شارپ، متون کاملا واضح و جزئیاتی که حتی با نزدیک کردن چشم به صفحه هم نمی‌تونید پیکسل‌هاشون رو تشخیص بدید.
پشتیبانی از ۶۸ میلیارد رنگ باعث شده تا رنگ‌ها تو این صفحه نمایش به شدت زنده، پویا و با طراوت به نظر برسن. عمق رنگ مشکی به لطف پنل امولد بی‌نظیره و کنتراست تصاویر تو بالاترین سطح ممکن قرار داره. اگه اهل فیلم دیدن تو پلتفرم‌هایی مثل نتفلیکس یا یوتیوب هستید، پشتیبانی کامل این نمایشگر از استانداردهای HDR10+ و Dolby Vision یه خبر فوق‌العاده براتون محسوب میشه. این استانداردها باعث میشن تا دامنه دینامیکی تصاویر به شدت افزایش پیدا کنه و جزئیات تو بخش‌های خیلی روشن و خیلی تاریک ویدئوها به بهترین شکل ممکن پردازش و نمایش داده بشن.

نرخ نوسازی (Refresh Rate) تو این گوشی ۱۲۰ هرتزه که باعث میشه گشت و گذار تو منوها، اسکرول کردن تو اینستاگرام و تلگرام و اجرای انیمیشن‌های رابط کاربری، مثل کره روون و لذت‌بخش باشه. اما یه نکته‌ای که باید بهش توجه کنید اینه که این پنل از نوع LTPO نیست. پنل‌های LTPO که معمولا تو پرچمدارها استفاده میشن، می‌تونن نرخ نوسازی رو بسته به محتوای در حال نمایش، از ۱ هرتز تا ۱۲۰ هرتز تغییر بدن تا مصرف باتری به حداقل برسه. اما تو ردمی نوت ۱۵ پرو پلاس، نرخ نوسازی به صورت پله‌ای تغییر می‌کنه و تو زمان بیکاری صفحه، نهایتا تا ۶۰ هرتز پایین میاد. البته با توجه به قیمت گوشی، این موضوع یه نقطه ضعف محسوب نمیشه، اما دونستنش برای اونایی که خیلی رو مصرف باتری حساسن خالی از لطف نیست.
یکی از عجیب‌ترین اعدادی که تو مشخصات این گوشی دیده میشه، میزان روشنایی صفحه نمایششه. شیائومی ادعا کرده که روشنایی بیشینه این پنل می‌تونه به عدد اعجاب‌انگیز ۳۲۰۰ نیت برسه! این یعنی حتی اگه وسط کویر لوت و زیر تابش مستقیم آفتاب ظهر مرداد ماه هم باشید، کوچیکترین مشکلی برای خوندن پیام‌ها یا دیدن محتوای روی صفحه گوشیتون نخواهید داشت. البته باید این نکته رو هم در نظر بگیرید که این میزان روشنایی فقط در شرایط خاص (مثل پخش محتوای HDR زیر نور شدید) فعال میشه و بررسی‌ها نشون میده که نرم‌افزار گوشی موقع اجرای بازی‌های خیلی سنگین، برای کنترل حرارت دستگاه، ممکنه روشنایی رو کمی محدود کنه.
برای محافظت از چشم کاربرها، شیائومی از تکنولوژی کاهش نور PWM با فرکانس بسیار بالای ۳۸۴۰ هرتز استفاده کرده. این فرکانس بالا باعث میشه تا پدیده پرش تصویر (Flicker) تو روشنایی‌های پایین (مثلا وقتی شبا تو تاریکی مطلق با گوشی کار می‌کنید) به حداقل ممکن برسه. این قابلیت جلوی خستگی چشم، سردرد و خشکی چشم تو استفاده‌های طولانی‌مدت رو می‌گیره و یه آپشن به شدت کاربردی برای شب‌زنده‌دارهاست.
یه نوآوری خیلی باحال و کاربردی تو این صفحه نمایش، فناوری Wet Touch یا لمس خیسه. حتما براتون پیش اومده که زیر بارون یا وقتی دستتون خیس و عرقیه، خواستید با گوشی کار کنید اما تاچ گوشی قاطی کرده و درست عمل نکرده. شیائومی با ترکیب سخت‌افزار و الگوریتم‌های نرم‌افزاری، این مشکل رو حل کرده. حالا می‌تونید با دست خیس یا روی صفحه‌ای که روش قطرات آب نشسته، به راحتی تایپ کنید و با گوشی کار کنید. این قابلیت در کنار گواهی ضدآب IP69K، ردمی نوت ۱۵ پرو پلاس رو به یه گوشی همه‌جارو تبدیل کرده.
بررسی عملکرد باتری گوشی شیائومی ردمی Note 15 Pro Plus
تو دنیایی که اکثر گوشی‌ها با باتری‌های ۵۰۰۰ میلی‌آمپر ساعتی دست و پنجه نرم می‌کنن و هر روز باید به شارژر وصل بشن، شیائومی تو این بخش یه انقلاب واقعی به پا کرده. نسخه گلوبال این گوشی به یه باتری غول‌پیکر با ظرفیت ۶۵۰۰ میلی‌آمپر ساعت مجهز شده (البته نسخه چین این گوشی باتری ۷۰۰۰ میلی‌آمپری داشت که تو نسخه گلوبال برای حفظ تعادل وزن و ضخامت، به ۶۵۰۰ کاهش پیدا کرده). شاید با خودتون بگید جا دادن یه باتری ۶۵۰۰ میلی‌آمپری تو یه گوشی با ضخامت ۸.۲ میلی‌متر چطوری ممکنه؟ راز این کار تو استفاده از تکنولوژی نوین باتری‌های سیلیکون کربن نهفته است.
تو باتری‌های لیتیوم یونی سنتی از گرافیت برای قطب منفی استفاده میشد، اما شیائومی اینجا از ترکیب سیلیکون و کربن استفاده کرده. این ترکیب جدید چگالی انرژی بسیار بالاتری داره؛ یعنی می‌تونه انرژی خیلی بیشتری رو تو یه حجم فیزیکی کوچیکتر ذخیره کنه. به همین دلیله که ردمی نوت ۱۵ پرو پلاس با وجود داشتن یه باتری ۶۵۰۰ میلی‌آمپری، نه خیلی قطوره و نه وزنش شبیه آجر شده!
عملکرد این باتری تو دنیای واقعی آدم رو شگفت‌زده می‌کنه. اگه یه کاربر عادی هستید که استفادتون به چک کردن اینستاگرام، تلگرام، یکی دو ساعت وب‌گردی، یه مقدار عکاسی و گوش دادن به موزیک محدود میشه، این گوشی به راحتی می‌تونه تا دو روز کامل و حتی یه آخر هفته کامل بدون نیاز به شارژر شما رو همراهی کنه. برای گیمرهای هاردکور و کسایی که مدام در حال بازی کردن هستن یا برای اسنپ و تپسی از گوشی استفاده می‌کنن، خالی کردن این باتری تو یه روز کامل کاری بس دشوار و طاقت‌فرساست! خیالتون راحت باشه که با این گوشی، فوبیای تموم شدن شارژ رو به طور کامل فراموش خواهید کرد.
شاید فکر کنید شارژ کردن یه باتری ۶۵۰۰ میلی‌آمپری قراره ساعت‌ها طول بکشه؛ اما شیائومی برای این قسمت هم یه سوپرایز ویژه داره. تو جعبه این گوشی (بله، برخلاف سامسونگ و اپل، شارژر هنوز تو جعبه شیائومی هست!) یه آداپتور شارژ فوق‌سریع ۱۰۰ واتی قرار داده شده. با استفاده از این هیولای ۱۰۰ واتی، می‌تونید باتری عظیم این گوشی رو در عرض حدود ۴۰ دقیقه از صفر تا صد درصد شارژ کنید! این سرعت شارژ برای این حجم از باتری واقعا یه رکورد عالی محسوب میشه و نشون میده که شیائومی تو زمینه فست‌شارژ همچنان پادشاهی می‌کنه.

علاوه بر این، دستگاه از قابلیت شارژ معکوس سیمی با توان بسیار خوب ۲۲.۵ وات هم پشتیبانی می‌کنه. این یعنی گوشی شما عملا تبدیل به یه پاوربانک قدرتمند میشه که می‌تونید باهاش هندزفری بلوتوثی، ساعت هوشمند یا حتی گوشی دوستتون رو تو مواقع ضروری با سرعت قابل قبولی شارژ کنید.
تنها چیزی که تو این بخش جاش خالیه، پشتیبانی از شارژ بی‌سیم (Wireless Charging) هست. البته با توجه به ذات میان‌رده بودن گوشی و اینکه قرار دادن کویل شارژ بی‌سیم می‌تونست ضخامت گوشی رو بیشتر کنه، این حذفیات کاملا منطقی به نظر می‌رسه و نمیشه خیلی بهش خرده گرفت.
عملکرد دوربین گوشی Xiaomi Redmi Note 15 Pro Plus
بخش دوربین ردمی نوت ۱۵ پرو پلاس جاییه که بحث و جدل در موردش خیلی زیاده. شیائومی تو نسخه گلوبال این گوشی یه سری تغییرات بنیادین نسبت به نسخه چین ایجاد کرده که ممکنه برای خیلیا خوشایند نباشه. در حالی که نسخه چین دارای لنز تله‌فوتو بود، تو نسخه گلوبال این لنز به طور کامل حذف شده و جای خودش رو به یه سیستم دوربین دوگانه در پشت داده. عدم حضور دوربین تله‌فوتو تو گوشی‌ای که پسوند پرو پلاس رو یدک می‌کشه، برای عاشقای عکاسی پرتره و زوم اپتیکال یه ضدحال بزرگ محسوب میشه.
ستاره اصلی ماجرا تو قاب پشتی، سنسور غول‌پیکر ۲۰۰ مگاپیکسلی ساخت شرکت سامسونگ (مدل HPE) هست. این سنسور اندازه بسیار بزرگی داره (۱/۱.۴ اینچ) و از گشودگی دیافراگم f/1.7، فوکوس خودکار تشخیص فاز چندجهته (Multi-directional PDAF) و البته لرزشگیر اپتیکال تصویر (OIS) بهره می‌بره.
تو شرایط نوری مناسب و زیر نور خورشید، عکس‌هایی که با این لنز ۲۰۰ مگاپیکسلی ثبت می‌شن کیفیت خارق‌العاده‌ای دارن. رنگ‌ها به هیچ وجه اغراق‌شده نیستن و یه حس طبیعی و جذاب رو به بیننده منتقل می‌کنن. دامنه دینامیکی بسیار عالیه و جزئیات تو سایه‌ها و روشنی‌ها به خوبی حفظ میشن. وقتی روی عکس‌ها زوم می‌کنید، متوجه می‌شید که شارپنس و وضوح تصویر به لطف سنسور بزرگ و مگاپیکسل بالا، تو بهترین حالت خودش قرار داره.
تو عکاسی در شب (Night Mode) هم این گوشی عملکرد قابل ستایشی داره. سنسور بزرگ دستگاه می‌تونه نور زیادی رو جذب کنه و لرزشگیر اپتیکال (OIS) هم کمک می‌کنه تا بدون تار شدن عکس، سرعت شاتر پایین‌تر بیاد. نتیجه کار عکس‌های شبانه روشن، با نویز کم و جزئیات بالاست.
اما خب، گفتیم که این دوربین بی‌نقص نیست. نقطه ضعف اصلی الگوریتم‌های پردازش تصویر شیائومی زمانی خودش رو نشون میده که بخواید از سوژه‌های در حال حرکت عکاسی کنید. مثلا اگه بخواید از بچه کوچیکی که داره می‌دوئه یا از حیوون خونگیتون عکس بگیرید، خیلی وقتا متوجه می‌شید که عکس خروجی تار شده یا سوژه از فوکوس خارج شده. این مشکل نشون میده که سرعت شاتر تو حالت خودکار به اندازه کافی برای فریز کردن حرکت‌ها بالا نیست و نرم‌افزار دوربین نیاز به بهینه‌سازی و آپدیت‌های جدی داره.

در کنار اون سنسور خفن ۲۰۰ مگاپیکسلی، یه لنز ۸ مگاپیکسلی اولتراواید با زاویه دید ۱۲۰ درجه قرار گرفته. راستش رو بخواید، عملکرد این دوربین کاملا معمولی و پایه‌ایه. تو نور روز می‌تونید عکس‌های قابل قبولی با زاویه دید گسترده ثبت کنید، اما انتظار جزئیات خیلی بالا یا شارپنس عالی رو نباید ازش داشته باشید. تو نور کم و شب هم که بهتره اصلا سراغش نرید چون عکس‌ها پر از نویز میشن و افت کیفیت شدیدی رو تجربه می‌کنید. نبود دوربین ماکرو هم که تو نسل قبلی (نوت ۱۴ پرو پلاس) وجود داشت، اینجا کاملا حس میشه.
دوربین اصلی ردمی نوت ۱۵ پرو پلاس می‌تونه ویدئوهایی با رزولوشن 4K و نرخ ۳۰ فریم بر ثانیه ضبط کنه. لرزشگیر ژیروسکوپی (Gyro-EIS) و اپتیکال (OIS) با هم ترکیب میشن تا ویدئوهای نسبتا پایداری رو تحویل بدن. اما اگه بخوایم روراست باشیم، تو بخش فیلم‌برداری و مخصوصا خنثی کردن لرزش‌ها در حین راه رفتن سریع، این گوشی یه مقدار از رقیب اصلیش یعنی سامسونگ گلکسی A56 جا می‌مونه و ویدئوهای سامسونگ پایدارتر و با رنگ‌های زنده‌تری ثبت میشن. امکان ضبط ویدئوهای اسلوموشن و 1080p با نرخ‌های ۶۰ و ۱۲۰ فریم هم وجود داره.
دوربین سلفی اما با یه ارتقای جذاب روبرو شده. شیائومی سنسور ۲۰ مگاپیکسلی نسل قبل رو کنار گذاشته و از یه سنسور ۳۲ مگاپیکسلی استفاده کرده. عکس‌های سلفی جزئیات خیلی خوبی دارن و رنگ پوست رو خیلی طبیعی و گرم ثبت می‌کنن که خوراک استوری گذاشتن تو اینستاگرام و شبکه‌های اجتماعیه. محدودیت عجیب این بخش اینه که دوربین سلفی قابلیت ضبط ویدئوی 4K نداره و نهایتا باید به کیفیت 1080p با نرخ ۳۰ یا ۶۰ فریم بر ثانیه بسنده کنید.
بررسی سخت افزاری گوشی ردمی نوت 15 پرو پلاس
می‌رسیم به یکی از چالشی‌ترین بخش‌های این بررسی. سخت‌افزار ردمی نوت ۱۵ پرو پلاس ترکیبی از یه قلب تپنده مدرن و یه تصمیم مهندسی به شدت ناامیدکننده‌ست. شیائومی برای تامین قدرت این گوشی سراغ کوالکام رفته و از پردازنده جدید ۴ نانومتری Snapdragon 7s Gen 4 استفاده کرده. پسوند s تو پردازنده‌های کوالکام نشون‌دهنده نسخه‌های اقتصادی‌تر و بهینه‌تر از سری اصلی هست. این تراشه هشت هسته‌ای از یک هسته پرقدرت ۲.۷ گیگاهرتزی (Cortex-A720)، سه هسته ۲.۴ گیگاهرتزی (Cortex-A720) و چهار هسته کم‌مصرف ۱.۸ گیگاهرتزی (Cortex-A520) تشکیل شده. پردازش‌های گرافیکی هم بر عهده پردازنده گرافیکی Adreno 810 گذاشته شده.
از نظر عملکرد پردازشی خالص، این چیپست واقعا کارش رو خوب انجام میده. تو استفاده‌های روزمره، وب‌گردی، باز کردن چندین اپلیکیشن به صورت همزمان (مالتی‌تسکینگ) و اسکرول تو شبکه‌های اجتماعی، هیچ لگ و کندی خاصی نمی‌بینید. دستگاه تو نسخه‌هایی با ۸ یا ۱۲ گیگابایت رم (از نوع LPDDR4X) عرضه میشه که کاملا برای اجرای روان برنامه‌ها کافیه.

برای گیمرها، این گوشی می‌تونه یه گزینه قابل احترام (اما نه بهترین در این رده) باشه. بازی‌های سنگین و گرافیکی معروفی مثل Genshin Impact یا Wuthering Waves روی تنظیمات گرافیکی متوسط رو به بالا، با نرخ فریم پایدار ۳۰ تا ۴۰ فریم بر ثانیه اجرا میشن. شاید انتظار ۶۰ فریم رو داشتید، اما برای یه پردازنده سری 7s همین مقدار پایداری هم عالیه. نقطه قوت اصلی تو این بخش، سیستم خنک‌کننده محفظه بخار (Vapor Chamber) بسیار کارآمد گوشیه. این سیستم باعث میشه گوشی حتی تو جلسات طولانی بازی هم بیش از حد داغ نشه و به اصطلاح افت عملکرد به خاطر گرما اتفاق نیفته.

اما بریم سراغ اون گاف بزرگ و پاشنه آشیل این گوشی. ردمی نوت ۱۵ پرو پلاس تو ظرفیت‌های ۲۵۶ و ۵۱۲ گیگابایت عرضه میشه، اما شیائومی برای حافظه داخلی از تکنولوژی بسیار قدیمی و کند UFS 2.2 استفاده کرده! تو سال ۲۰۲۶ و برای یه گوشی که پسوند پرو پلاس داره و قیمت دلاریش اونو تو دسته میان‌رده‌های پریمیوم قرار میده، استفاده از UFS 2.2 رسما یه توهین به شعور خریدار محسوب میشه. وقتی رقبایی مثل پوکو X7 Pro دارن از حافظه‌های پرسرعت UFS 4.0 استفاده می‌کنن و حتی نسل قبلی همین گوشی (نوت ۱۳ پرو پلاس) حافظه UFS 3.1 داشت، این عقب‌گرد شیائومی هیچ توجیه منطقی‌ای نداره.

حالا این سرعت پایین حافظه کجا خودش رو نشون میده؟ وقتی دارید یه بازی حجیم رو لود می‌کنید، وقتی می‌خواید صدها عکس ۲۰۰ مگاپیکسلی رو به کامپیوتر منتقل کنید، یا حتی در طولانی‌مدت که حافظه گوشی پر میشه، این کندی تو نصب برنامه‌ها و اجرای سریع اونا به شدت روی مخ میره. از اونجایی که گوشی درگاه کارت حافظه (MicroSD) هم نداره، شما محکوم هستید تا آخر عمر گوشی با همین سرعت حافظه داخلی سر کنید.
خوشبختانه تو بخش ارتباطات، شیائومی جبران مافات کرده. گوشی از شبکه‌های 5G پشتیبانی می‌کنه و به وای‌فای نسل ۶ و حتی 6e (بسته به منطقه عرضه) مجهز شده که بالاترین سرعت دانلود و آپلود رو بهتون میده. بلوتوث نسخه ۵.۴، تراشه NFC برای پرداخت‌های بدون تماس و اون فرستنده مادون قرمز (IR Blaster) دوست‌داشتنی برای کنترل تلویزیون و کولر گازی هم سر جای خودشون هستن.
دو تا ویژگی ارتباطی خیلی خاص هم تو این گوشی هست: اولیش پشتیبانی از سیم‌کارت الکترونیکی (eSIM) هست که برای کسایی که سفر خارجی میرن و می‌خوان راحت سیم‌کارت بخرن یه آپشن بی‌نظیره. دومیش یه قابلیت جالب به اسم ارتباط آفلاین بر بستر بلوتوثه؛ یعنی اگه جایی بودید که آنتن موبایل وجود نداشت (مثل کوه یا جنگل)، می‌تونید با بقیه دوستاتون که گوشی شیائومی دارن تو یه شعاع مشخص از طریق بلوتوث پیام رد و بدل کنید.
بررسی رابط کاربری گوشی Redmi Note 15 Pro Plus
تو بخش نرم‌افزار، ردمی نوت ۱۵ پرو پلاس با جدیدترین رابط کاربری شیائومی یعنی HyperOS نسخه ۲ که روی سیستم‌عامل اندروید ۱۵ سوار شده، از جعبه خارج میشه. اگه قبلا با MIUI کار کرده باشید، متوجه میشید که HyperOS چقدر سبک‌تر، روون‌تر و بهینه‌تر شده. انیمیشن‌ها خیلی نرم و چشم‌نواز هستن و لگ و باگ‌های معروف شیائومی به حداقل رسیده.

شیائومی تو این نسخه مانور شدیدی روی هوش مصنوعی (Xiaomi Hyper AI) داده. امکانات جذابی به نرم‌افزار اضافه شده که کار با گوشی رو لذت‌بخش‌تر می‌کنه. یکی از جذاب‌ترین این ویژگی‌ها، قابلیت Circle to Search هست. این قابلیت که قبلا فقط تو انحصار پرچمدارهای گوگل و سامسونگ بود، حالا به این میان‌رده هم راه پیدا کرده. با این ویژگی کافیه هر جای صفحه، فرقی نمی‌کنه تو اینستاگرام باشید یا در حال دیدن عکس، یه دایره دور سوژه مورد نظرتون بکشید تا هوش مصنوعی سریعا اون رو تو اینترنت براتون سرچ کنه و اطلاعاتش رو بیاره.

اما برسیم به درد و دل‌های نرم‌افزاری! مشکل اولی که همون موقع روشن کردن گوشی تو ذوق می‌زنه، حجم وحشتناک برنامه‌های از پیش نصب شده (Bloatware) و بازی‌های اسپانسریه. درسته که می‌تونید اکثرشون رو پاک کنید، اما دیدن این همه برنامه اضافه تو یه گوشی پریمیوم واقعا حس بدی میده.
مشکل دوم، محدودیت عجیب صفحه نمایش همیشه روشن (Always On Display) هست. شیائومی تو این گوشی قابلیت AOD رو قرار داده، اما این صفحه فقط به مدت ۱۰ ثانیه روشن می‌مونه و بعد خاموش میشه! خب آخه برادر من، وقتی اسمش رو می‌ذاری همیشه روشن، چرا باید بعد ۱۰ ثانیه خاموش بشه؟ این محدودیت واقعا فلسفه وجودی این ویژگی رو زیر سوال می‌بره.
شیائومی قول داده که برای این گوشی ۴ سال آپدیت سیستم‌عامل اندروید و ۶ سال آپدیت‌های امنیتی منتشر کنه. روی کاغذ، این ارقام فوق‌العاده‌ست. اما یه انتقاد خیلی بزرگ و منطقی به شیائومی وارده؛ این گوشی تو اواسط سال ۲۰۲۶ عرضه شده، یعنی زمانی که اندروید ۱۶ از مدت‌ها قبل در دسترس قرار داشته. اما شیائومی گوشی رو با اندروید ۱۵ (که عملا مال سال گذشته‌ست) روانه بازار کرده! این یعنی یکی از اون ۴ آپدیت تضمین‌شده، همون اول کار فقط صرف این میشه که گوشی به اندروید ۱۶ آپدیت بشه؛ نسخه‌ای که حق قانونی خریدار بود که از همون اول روی گوشی نصب باشه. این استراتژی در مقابل شرکتی مثل سامسونگ که گوشی‌هاش رو با به‌روزترین اندروید میده بیرون، یه نقطه ضعف اعصاب‌خردکن به حساب میاد.
عملکرد اسپیکر گوشی شیائومی ردمی نوت 15 پرو پلاس
تجربه صوتی ردمی نوت ۱۵ پرو پلاس بر عهده یه سیستم اسپیکر استریوی دوگانه است که خروجی‌های اون تو لبه‌های بالایی و پایینی فریم دستگاه قرار گرفتن. این اسپیکرها از فناوری دالبی اتموس (Dolby Atmos) پشتیبانی می‌کنن و حجم صدای خروجی‌شون فوق‌العاده بالاست.
شیائومی یه قابلیت نرم‌افزاری باحال به اسم حالت ۴۰۰ درصدی حجم صدا هم تو این گوشی قرار داده. اگه تو یه محیط خیلی شلوغ و پر سروصدا (مثل مترو یا خیابون) هستید و می‌خواید صدای وویس تلگرام یا زنگ گوشی رو واضح‌تر بشنوید، این حالت حجم صدا رو به شکل اغراق‌آمیزی بالا می‌بره. کیفیت و تفکیک صدا تو ولوم‌های پایین و میانی خیلی خوب و شفاف به گوش می‌رسه، اما متاسفانه همونطور که تو اکثر گوشی‌های این رده می‌بینیم، عمق بیس (Bass) خروجی خیلی کمه و تو آهنگ‌های کوبنده نمی‌تونه اون حس هیجان رو کامل منتقل کنه.

راستی، همونطور که احتمالا حدس زدید، از جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون هم هیچ خبری نیست. پس اگه هنوز از اون هندزفری‌های سیمی قدیمی و باکیفیتتون استفاده می‌کنید، باید به فکر خرید یه دانگل تبدیل USB-C به جک صدا یا کوچ کردن به دنیای هندزفری‌های بلوتوثی باشید. البته برای جبران این قضیه، گوشی از خروجی صدای با کیفیت بالای ۲۴ بیت / ۱۹۲ کیلوهرتز (Hi-Res Audio) پشتیبانی می‌کنه تا کسایی که تجهیزات صوتی حرفه‌ای دارن بتونن بالاترین کیفیت ممکن رو دریافت کنن.
مقایسه گوشی ردمی نوت 15 پرو پلاس با رقبا
برای اینکه بفهمیم ردمی نوت ۱۵ پرو پلاس واقعا چند مرده حلاجه، باید اون رو تو یه رینگ مبارزه بندازیم و با جدی‌ترین رقبای خودش مقایسه کنیم. بازار موبایل تو ایران به خاطر داستان‌های رجیستری، نوسانات ارز و حباب‌های قیمتی دلال‌ها، همیشه شرایط عجیبی داره. پس بیاید ببینیم این گوشی در مقابل سامسونگ گلکسی A56 و برادر ناتنی خودش یعنی پوکو X7 Pro چه عملکردی داره.
جدول زیر مشخصات کلیدی این سه گوشی رو در کنار هم نشون میده تا یه دید کلی پیدا کنید:

مشخصه فنی
Redmi Note 15 Pro Plus
Samsung Galaxy A56
Poco X7 Pro

پردازنده
Snapdragon 7s Gen 4
Exynos 1580
Dimensity 8400-Ultra

جنس بدنه
شیشه / چرم گیاهی (IP69K)
شیشه / فریم آلومینیوم (IP67)
پلاستیک/شیشه (IP68)

نمایشگر
6.83″ AMOLED (1.5K, 120Hz)
6.7″ Super AMOLED (FHD+, 120Hz)
6.67″ AMOLED (1.5K, 120Hz)

باتری و شارژ
6500mAh / 100W
5000mAh / 45W
6000mAh / 90W

حافظه (UFS)
UFS 2.2 (نقطه ضعف بزرگ)
UFS 3.1
UFS 4.0 (فوق‌سریع)

دوربین اصلی
200MP + 8MP UW
50MP + 12MP UW + 5MP
50MP + 8MP UW

ردمی نوت ۱۵ پرو پلاس در برابر A56 سامسونگ
سامسونگ A56 رقیب سنتی و قسم‌خورده شیائومیه. اگه شما کاربری هستید که اولویتتون طراحی خاص و لوکس با بدنه چرمی، مقاومت عجیب و غریب IP69K، سرعت شارژ استثنایی ۱۰۰ واتی و از همه مهمتر، یه باتری تمام‌نشدنی ۶۵۰۰ میلی‌آمپریه، ردمی نوت با اختلاف برنده این رقابته. دوربین ۲۰۰ مگاپیکسلی شیائومی تو روز جزئیات بیشتری ثبت می‌کنه، اما سامسونگ با دوربین ۵۰ مگاپیکسلیش رنگ‌های گرم‌تر و عامه‌پسندتری میده. تو بخش فیلم‌برداری و لرزشگیر ویدئو، سامسونگ به وضوح پایدارتر و حرفه‌ای‌تر عمل می‌کنه.
اما برگ برنده سامسونگ تو بخش سخت‌افزار و نرم‌افزاره. گلکسی A56 از پردازنده Exynos 1580 استفاده می‌کنه اما مهم‌تر از اون، حافظه UFS 3.1 داره که سرعتش زمین تا آسمون با UFS 2.2 شیائومی فرق می‌کنه. نرم‌افزار سامسونگ (One UI) هم پایدارتره، آپدیت‌هاش منظم‌تره و از همون ابتدا با نسخه جدید اندروید میاد.
ردمی نوت ۱۵ پرو پلاس در برابر پوکو X7 Pro
این دو تا گوشی که از یه خانواده هستن، دو قشر کاملا متفاوت رو هدف قرار دادن. پوکو X7 Pro با داشتن پردازنده قدرتمند Dimensity 8400-Ultra و حافظه پرسرعت UFS 4.0، یه غول گیمینگ بلامنازع تو این بازه قیمتیه. اگه هدفتون فقط بازی کردنه، بدون شک باید پوکو رو بخرید. اما از اون طرف، ردمی نوت ۱۵ پرو پلاس با دوربین ۲۰۰ مگاپیکسلی، متریال لوکس چرمی و مقاومت نظامی IP69K، برای کسایی ساخته شده که دنبال یه گوشی باکلاس‌تر، دوربین‌محور و با دوام هستن.
آیا ارتقا از نسل قبلی (Note 14 Pro Plus) منطقیه؟
اگه در حال حاضر گوشی ردمی نوت ۱۴ پرو پلاس رو دارید و وسوسه شدید که نسل جدید رو بخرید، جواب کوتاه من به شما اینه: پولتون رو دور نریزید!. ارتقای پردازنده از نسل ۳ به نسل ۴، افزایش ظرفیت باتری و بهبود مقاومت در برابر آب، آپدیت‌های خوبی هستن، اما جهش‌های بنیادینی محسوب نمیشن که ارزش پرداخت مابه‌التفاوت سنگین رو داشته باشن. حتی یه سری چیزا مثل دوربین ماکرو که تو نسل ۱۴ بود، اینجا حذف شده و لنز سلفی همون قابلیت‌ها رو با پیکسل بیشتر ارائه میده.
آیا گوشی ردمی نوت 15 پرو پلاس ارزش خرید داره؟
خب رسیدیم به خان آخر و نتیجه‌گیری نهایی. گوشی Redmi Note 15 Pro Plus یه شاهکار مهندسیه که پر از تناقضات عجیبه. از یه طرف، طراحی این گوشی با اون چرم گیاهی و فریم جذاب، در کنار مقاومت استثنایی ضدآب (IP69K) و صفحه نمایش ۳۲۰۰ نیتی، حس یه پرچمدار واقعی رو بهتون میده. باتری ۶۵۰۰ میلی‌آمپر ساعتی با تکنولوژی سیلیکون کربن و شارژر ۱۰۰ واتی که تو جعبه‌ست، رسما یکی از بهترین پکیج‌های انرژی تو کل دنیای موبایله و برای کسایی که از شارژر فراری هستن، یه موهبت الهیه. دوربین ۲۰۰ مگاپیکسلی هم تو شرایط نوری مناسب عکس‌های بی‌نظیری ثبت می‌کنه.
اما از طرف دیگه، تصمیمات خساست‌بار شیائومی به شدت تو ذوق می‌زنه. استفاده از حافظه کند و قدیمی UFS 2.2 برای یه گوشی تو سال ۲۰۲۶ و با این پردازنده قدرتمند، یه جنایت سخت‌افزاری محسوب میشه! حذف دوربین تله‌فوتو تو نسخه گلوبال، تار شدن عکس سوژه‌های متحرک، نصب بودن اندروید قدیمی روی گوشی جدید و اون محدودیت ۱۰ ثانیه‌ای مسخره برای صفحه همیشه روشن، چیزایی نیستن که بشه به راحتی ازشون چشم‌پوشی کرد.
در زمان نگارش این بررسی، قیمت گوشی ردمی نوت 15 پرو پلاس تو بازار ایران به خاطر ورود اولیه، هزینه‌های رجیستری و دلال‌بازی‌ها، تو بازه عجیب و غریب ۷۱ تا ۷۸ میلیون تومان در نوسانه! دوستانه بهتون میگم، خرید یه گوشی میان‌رده (هرچقدر هم که پسوند پرو پلاس داشته باشه) با این قیمت، اشتباه محض و دور ریختن پوله. با بودجه ۷۰ تا ۸۰ میلیون تومان، شما می‌تونید پرچمدارهای سال‌های گذشته سامسونگ یا اپل، یا حتی قاتل‌پرچمدارهای فوق‌العاده قدرتمندتری رو بخرید که تو همه زمینه‌ها از این گوشی سرتر هستن.
ردمی نوت ۱۵ پرو پلاس گوشی فوق‌العاده‌ایه برای کسایی که یه باتری تموم‌نشدنی، مقاومت بالا تو شرایط سخت و یه صفحه نمایش خیره‌کننده برای فیلم دیدن می‌خوان و سرعت لود شدن بازی‌ها براشون در اولویت نیست. اما ارزش خرید این گوشی زمانی منطقی میشه که حباب قیمتیش بشکنه و به قیمت واقعی دلاری خودش (تو بازه قیمتی میان‌رده‌های پریمیوم) نزدیک بشه. تا اون زمان، پیشنهاد می‌کنم دست نگه دارید یا به گزینه‌های دیگه بازار فکر کنید. امیدوارم این بررسی تونسته باشه تمام علامت سوال‌های تو ذهنتون در مورد این غول جدید شیائومی رو برطرف کنه. دمتون گرم که تا آخر همراه ما بودید!

درباره تیم تولید محتوا

تیم تولید محتوا

See author's posts