دیجیاتو کارایی بسته حمایتی قطع اینترنت را بررسی کرد
1 دقیقه خوانده شده
«دولتی که اینترنت را قطع کرده باید خسارت کسبوکارها را هم جبران کند، آن هم نه با وام بلکه با کمک بلاعوض». این را یکی از صاحبان کسبوکار در مورد تسهیلات مطرح شده از سوی معاونت علمی به دیجیاتو میگوید. تسهیلاتی که هدف آن جبران ضررهای چند هزار میلیارد تومانی مجموعهها بابت قطع اینترنت عنوان شده، اما هم کارمزد آن بالا است و هم مدت بازپرداخت بلندی ندارد. یک فعال دیگر این حوزه از تسهیلات حمایتی معاونت علمی با عنوان شوخی یاد میکند که تاکنون کسی را ندیده بتواند آنها را دریافت کند.
پس از ۱۹ روز قطعی اینترنت که به گفته رضا الفتنسب، رئیس اتحادیه کسبوکارهای دیجیتال، روزانه بیش از ۳ هزار میلیارد تومان خسارت به کسبوکارهای آنلاین وارد کرده، معاونت علمی ریاستجمهوری از ارائه تسهیلات حمایتی به شرکتهای آسیبدیده خبر داد.
به گفته معاون سابق ستاد اقتصاد دیجیتال معاونت علمی، شرکتهایی که با افت محسوس فروش و درآمد مواجه شدهاند، در اولویت دریافت حمایت قرار میگیرند. این شرکتهای دانشبنیان میتوانند از ۸ تا ۱۸ بهمن ۱۴۰۴ درخواست خود را برای دریافت تسهیلات حمایتی ثبت کنند. نرخ این تسهیلات مطابق نرخ مصوب هیئت عالی بانک مرکزی بوده و دوره تنفس و بازپرداخت آن حداکثر ۱۱ ماه است.
این بسته حمایتی پیش از این و پس از جنگ 12 روزه نیز برای کسبوکارها در نظر گرفته شد. تسهیلاتی که از هر سه شرکت دانشبنیان متقاضی، تنها یک شرکت مشمول آن شد.
دیجیاتو برای بررسی میزان اثرگذاری و عملیاتی بودن این وعده، با چند نفر از صاحبان و مدیران کسبوکارهای دیجیتال و دانشبنیان صحبت کرده که در ادامه میتوانید بخوانید. روایتهایی که نشان میدهد این تسهیلات، دستکم برای بخشی از این شرکتها یا قابلدسترسی نبوده یا پاسخگوی حجم خسارتها نیست.
«دولتی که اینترنت را قطع کرده باید خسارت بدهد»
بابک عقیلینسب، مدیرعامل پستکس با اشاره به تصمیم معاونت علمی برای ارائه وام بابت خسارت قطعی اینترنت، از آن با عنوان «به اوج رساندن وقاحت» یاد میکند و به دیجیاتو میگوید:
«یعنی وقاحت را به اوج رساندند، به جای بلاعوض میگویند تسهیلات با سه ماه تنفس و یک سال هم بازپرداخت. باعث و بانی این اتفاقات دولت بوده و دولت هم باید جبران کند.»
او در این باره مثالی میزند: «جبران این تسهیلات با وام مثل این است که از خانهتان دزدی کنند بعد بگویند برای اینکه بتوانی ادامه دهی به شما وام میدهیم.»
عقیلینسب تاکید میکند دولتی که اینترنت را قطع کرده باید خسارت کسبوکارها را هم جبران کند، آن هم نه با وام بلکه با کمک بلاعوض.
سود تسهیلات به کسبوکارها فشار دیگری وارد میکند
محمدمهدی بهفرراد، مدیرعامل استودیو بازیسازی مدریک به دیجیاتو میگوید شرکت او دو بار برای بستههای حمایتی پس از جنگ اقدام کرده، اما به دلیل سازوکار بازپرداخت و شرایط مالی پیشنهادی، این تسهیلات برای مجموعهٔ آنها قابل استفاده نبوده است:
«پس از جنگ دو بار برای بستههای حمایتی اقدام کردیم؛ پروندهها پیگیری شد اما در نهایت به دریافت تسهیلات منتهی نشد. بخش عمده مشکل مربوط به سازوکار بازپرداخت و شرایط مالی پیشنهاد شده بود. آن زمان مدت بازپرداخت یکساله و نرخهایی در حدود ۱۸ تا۲۰ درصد مطرح بود که برای یک کسبوکار کوچک فشار بسیار بالایی ایجاد میکرد. مجموعه ما طی یک سال قادر به بازپرداخت این تسهیلات نبود، بنابراین از ادامه روند صرفنظر کردم. اگر همان شرایط با دوره بازپرداخت دو یا سهساله ارائه میشد، شاید میتوانست کمکی به کسبوکارها کند.»
او همچنین درباره سازوکار تخصیص و فرایند اجرایی این تسهیلات بعد از جنگ ۱۲ روزه اظهار داشت: «میزان تسهیلات بر اساس نیاز به موجودی در گردش و مدارک ارائهشده به پستبانک تعیین میشد. سقفهایی تا حدود هشت میلیارد تومان هم اعلام شده بود، ولی من تا مراحل نهایی پیش نرفتم و فقط مرحله اولیه را گذراندم؛ سپس بهخاطر شرایط بعدی از ادامه منصرف شدم.»
بهفرراد میگوید «حتی اگر نرخ کمتر هم میبود، بازپرداخت یک ساله باعث میشد فشارِ بازگشت اقساط در مدت کوتاه برای ما غیرقابل تحمل باشد.»
به گفته وی تا این لحظه مجموعه آنها از این بستهها بهرهای نبرده: «شخصاً کسی را نمیشناسم که عملاً از این تسهیلات استفاده کرده باشد. بهنظرم اگر تسهیلات با شرایط سادهتری ارائه شود، شاید بتواند کمکی به کسبوکارهای کوچک و متوسط بکند.»
«آسیب دیدهایم، اما نمیتوان با سند ثابت کرد»
شریفه یکی از افرادیست که در یک شرکت دانشبنیان نوپا فعالیت میکند. او در خصوص تسهیلات ارائه شده از سوی معاونت علمی در دوران جنگ به دیجیاتو میگوید:
«قطع اینترنت آسیبهای زیادی به مجموعه ما وارد کرده است. ارائه تسهیلات پس از جنگ به این شکل بود که با سند و مدرک باید اثبات می کردیم که آسیب دیدهایم تا بتوانیم از این تسهیلات استفاده کنیم. مثلا با سند نشان دهیم که تعداد کاربران یا خرید اینترنتی کاهش پیدا کرده است.»
در بسته جدیدی که معاونت علمی در نظر گرفته، مجددا این موضوع وجود دارد. شرط اصلی ارائه تسهیلات این است که فروش کل شرکت در سال ۱۴۰۳، بر اساس اظهارنامه و صورتهای مالی حسابرسیشده، کمتر از صد میلیارد تومان باشد.
شریفه ادامه میدهد: «شرکتهای مثل ما که خدمات ارائه میدهند، امکان ارائه سند مدرک مبنی بر آسیب دیدن ندارند. مجموعه ما نرم افزار سازمانی میفروخت و ما نمیتوانیم ثابت کنیم که صدمه خوردیم. یکی دیگر از مشکلات ما در نبود اینترنت این است که نمیتوانیم از سرویسدهندههای خارجی برای نگهداشتن و توسعه محصولاتمان استفاده کنیم.»
«بستههای حمایتی یک شوخی است»
یک فعال حوزه کارخانه نوآوری که با ۱۴ شرکت دانش بنیان در ارتباط است به دیجیاتو میگوید هیچگاه تسهیلاتی که معاونت علمی از آنها صحبت میکند را ندیدهاند.
او با اشاره به تجربههای پیشین در زمان جنگ ۱۲روزه تاکید میکند: «کسبوکار های دیجیتال هر بار با قطع شدن اینترنت متضرر میشوند و هر بار دولت قول بستههای حمایتی میدهد و زیر قولش میزند. زمان جنگ هم صحبت از تسهیلات برای کسبوکارهای آسیب دیده به میان بود اما تا به همین الان دست کم هیچ کدام از ۱۴ شرکت زیر مجموعه ما موفق به دریافت آن بستهها نشدهاند.»
این فعال وعده معاونت علمی در خصوص بستههای حمایتی را یک شوخی برای کسبوکارها میداند: «بعید میدانم آماری از شرکتهای که این تسهیلات را دریافت کردهاند، وجود داشته باشد.»
او در مورد اینکه، اصلا این بستههای حمایتی چقدر از آسیبهای مجموعهها را میتواند پوشش دهد میگوید: «ما اول باید از مقدار و شرایط این تسهیلات مطلع بشویم و بعد ببینیم آیا این تسهیلات دولت واقعا میتواند دردی را دوا کند یا نه.»
درباره تیم تولید محتوا
