بررسی گوشی ردمی نوت 15 شیائومی؛ اقتصادی با ظاهر لوکس!

توی این اوضاع عجیب و غریب بازار موبایل ایران که قیمت‌ها هر روز یه ساز جدید می‌زنن و پیدا کردن یه گوشی اقتصادی و خوش‌قیمت که واقعا ارزش پولی که براش می‌دیم رو داشته باشه به یه چالش اساسی تبدیل شده، شیائومی با نسل جدید گوشی‌های سری ردمی نوت وارد میدون شده تا دوباره شانس خودش رو امتحان کنه. سری ردمی نوت همیشه برای ما ایرانی‌ها یه جایگاه ویژه داشته؛ از همون زمان ردمی نوت هشت که دست نصف مردم ایران بود تا همین نسل‌های اخیر که همیشه جزو پرفروش‌ترین‌ها بودن.
حالا تو اوایل سال ۲۰۲۶، شیائومی گوشی Redmi Note 15 4G رو روونه بازار کرده. یه گوشی که وقتی به مشخصات روی کاغذش نگاه می‌کنید، پر از تناقض‌های عجیب و غریبه و آدم رو حسابی گیج می‌کنه. از یه طرف با یه باتری غول‌پیکر با تکنولوژی فضایی و یه صفحه نمایش خمیده به شدت باکیفیت طرفیم که حس یه پرچمدار رو به آدم می‌ده، و از طرف دیگه پردازنده‌ای روی این گوشی سوار شده که نشون می‌ده شیائومی تو بخش سخت‌افزار عملا درجا زده و هیچ خلاقیتی به خرج نداده. تو بررسی ردمی نوت 15، قراره بریم سراغ بررسی کامل و موشکافانه این گوشی تا ببینیم آیا خرید این گوشی منطقیه یا بهتره بریم سراغ رقبای قدرتمند دیگه‌ای که تو این رنج قیمتی حضور دارن. پس اگه قصد خرید یه گوشی جدید دارید یا فقط می‌خواید بدونید شیائومی امسال چه آشی برامون پخته، تا آخر بررسی گوشی Redmi Note 15 4G شیائومی همراه موبونیوز باشید.

بررسی طراحی گوشی Redmi Note 15 4G شیائومی
بخش طراحی دقیقا همون جاییه که Redmi Note 15 4G تمام تلاشش رو می‌کنه تا شما رو گول بزنه و خودش رو خیلی گرون‌تر از چیزی که واقعا هست نشون بده. وقتی برای اولین بار این گوشی رو از جعبه درمیارید و تو دستتون می‌گیرید، اولین چیزی که به شدت جلب توجه می‌کنه، لبه‌های خمیده یا همون Curved صفحه نمایشه. این سبک از طراحی، یعنی استفاده از نمایشگرهای ادج و خمیده، سال‌ها فقط تو انحصار گوشی‌های پرچمدار و گرون‌قیمت بازار بوده و نهایت تو نسخه‌های پرو و پلاس شیائومی مثل Redmi Note 14 Pro 5G دیده می‌شد. اما شیائومی حالا تصمیم گرفته این زبان طراحی لوکس رو به ارزون‌ترین عضو خانواده نوت ۱۵ یعنی نسخه استاندارد فورجی هم بیاره. این حرکت باعث شده گوشی از نمای روبه‌رو به شدت جذاب و مدرن به نظر برسه و حاشیه‌های اطراف صفحه نمایش به حداقل برسه.

مشخصات ظاهری
Redmi Note 15 4G

ابعاد
۱۶۴.۰۳ در ۷۵.۴۲ در ۷.۹۴ میلی‌متر

وزن
۱۸۳.۷ گرم

جنس پنل پشتی
پلاستیک

جنس فریم
پلاستیک (با شاسی داخلی آلومینیومی)

گواهی مقاومت
IP64 (مقاوم در برابر گرد و غبار و پاشش آب)

رنگ‌بندی
مشکی، آبی روشن، سبز، ارغوانی

اما وقتی گوشی رو برمی‌گردونید و به قاب پشتی نگاه می‌کنید، متوجه می‌شید که با یه گوشی میان‌رده و اقتصادی طرف هستید. پنل پشتی و فریم دور گوشی کاملا از جنس پلاستیک ساخته شدن. البته استفاده از پلاستیک تو این کلاس قیمتی یه چیز کاملا طبیعی و استاندارده و نمیشه به شیائومی خرده گرفت، مخصوصا اینکه این پلاستیک کیفیت قابل قبولی داره و خیلی حس چیپ بودن رو منتقل نمی‌کنه. چیدمان دوربین‌ها تو قاب پشتی یه مقدار تغییر کرده و شبیه به نسخه های پرو سال قبل شده. میشه گفت که شیائومی گوشی ردمی نوت 14 پرو 4جی رو با یه مقدار طراحی و اسم جدید مجدد عرضه کرده.

یکی از شاهکارهای مهندسی شیائومی تو بخش طراحی این گوشی، کنترل ابعاد و وزن اونه. باورتون می‌شه این گوشی تو دل خودش یه باتری ۶۰۰۰ میلی‌آمپر ساعتی رو جا داده، اما ضخامتش فقط و فقط ۷.۹۴ میلی‌متره؟ این عدد برای یه گوشی با این حجم باتری واقعا عالیه. برای اینکه درک بهتری داشته باشید، باید بدونید که گوشی‌های قدیمی‌تر با باتری ۶۰۰۰ میلی‌آمپری معمولا شبیه به یه پاره‌آجر بودن و بالای ۹.۵ میلی‌متر ضخامت داشتن. وزن دستگاه هم روی ۱۸۳.۷ گرم کنترل شده که برای یه گوشی ۶.۷۷ اینچی با این باتری، یه دستاورد بزرگ محسوب می‌شه. این یعنی وقتی گوشی رو برای مدت طولانی تو دستتون می‌گیرید یا یه دستی باهاش کار می‌کنید، اصلا احساس خستگی نمی‌کنید و ارگونومی دستگاه تو بالاترین سطح ممکن قرار داره.

در مورد مقاومت فیزیکی، شیائومی ادعا کرده که اگرچه فریم بیرونی پلاستیکیه، اما برای اسکلت و شاسی داخلی گوشی از یه آلیاژ آلومینیوم مقاوم استفاده کرده. این کار باعث می‌شه مقاومت ساختاری دستگاه بالا بره و در صورت افتادن از دست یا وارد شدن ضربه، قطعات داخلی و مادربرد آسیب کمتری ببینن. یکی از پیشرفت‌های خوب و کاربردی این نسل نسبت به نسل قبلی، ارتقای گواهی ضد آب بودنه. ردمی نوت ۱۵ فورجی حالا موفق شده گواهی IP64 رو دریافت کنه. نسل‌ قبلی گواهی IP54 داشت که فقط تو حد چند قطره آب مقاومت می‌کردن. گواهی IP64 یعنی این گوشی تو برابر نفوذ گرد و غبار کاملا مقاومه و می‌تونه در برابر پاشش آب از هر جهتی (مثل زیر بارون موندن یا ریختن یه لیوان آب روی میز) جون سالم به در ببره. البته یادتون نره که این گواهی به معنی ضد آب بودن کامل نیست و اصلا نباید این گوشی رو تو آب غوطه‌ور کنید یا باهاش برید استخر. این گوشی تو چهار رنگ متنوع مشکی، آبی روشن، سبز و یه رنگ خاص ارغوانی به بازار عرضه شده تا هر کسی با هر سلیقه‌ای بتونه مدل دلخواهش رو پیدا کنه. البته یه خبر بد هم برای طرفداران موزیک و هندزفری‌های قدیمی وجود داره و اونم اینه که مثل روند یکی دو سال اخیر، جک ۳.۵ میلی‌متری صدا از این گوشی هم حذف شده و باید با هندزفری‌های بلوتوثی یا تبدیل‌های تایپ‌سی به زندگی‌تون ادامه بدید.
بررسی صفحه نمایش گوشی Redmi Note 15 4G
بدون شک، بدون هیچ تردیدی، بزرگ‌ترین و مهم‌ترین نقطه قوت Redmi Note 15 4G که می‌تونه هر کسی رو برای خریدش وسوسه کنه، صفحه نمایش خیره‌کننده و بی‌نظیر اونه. تو این بخش، شیائومی رسما مرزهای یه گوشی اقتصادی رو جابه‌جا کرده و پنلی رو روی این گوشی قرار داده که توقع داریم روی گوشی‌های پرچمدار دو سه برابر قیمتی ببینیم. وقتی برای اولین بار صفحه نمایش این گوشی رو روشن می‌کنید، کیفیت رنگ‌ها و روشنایی اون شما رو میخکوب می‌کنه.
این گوشی از یه پنل بزرگ ۶.۷۷ اینچی از نوع AMOLED استفاده می‌کنه که رزولوشن اون ۱۰۸۰ در ۲۳۹۲ پیکسله (کمی کشیده‌تر از فول اچ‌دی پلاس استاندارد). تراکم پیکسلی تو این صفحه نمایش به ۳۸۸ پیکسل در هر اینچ می‌رسه که باعث می‌شه تمام متون، آیکون‌ها و تصاویر با بالاترین میزان شارپنس و وضوح به نمایش دربیان و حتی با دقت کردن از نزدیک هم نتونید پیکسل‌ها رو از هم تشخیص بدید. اما رزولوشن و تراکم پیکسلی داستان اصلی این نمایشگر نیستن. چیزی که این پنل رو از تمام رقبای هم‌قیمتش متمایز می‌کنه، عمق رنگ ۱۲ بیتی اونه. عمق رنگ ۱۲ بیتی یعنی این صفحه نمایش می‌تونه تا ۶۸ میلیارد رنگ مختلف رو پردازش و به چشم شما نشون بده! برای درک بزرگی این عدد، باید بدونید که اکثر گوشی‌های میان‌رده و حتی بعضی از قاتل‌های پرچمدار، از پنل‌های ۸ بیتی (۱۶ میلیون رنگ) یا نهایتا ۱۰ بیتی (۱ میلیارد رنگ) استفاده می‌کنن. تو استفاده واقعی و روزمره، این عمق رنگ بالا باعث می‌شه وقتی دارید محتوای HDR تماشا می‌کنید، یا ویدیوهای باکیفیت یوتیوب رو می‌بینید، کنتراست رنگ‌ها به شدت زنده و پویا باشه. سایه‌روشن‌ها با دقت فوق‌العاده‌ای از هم تفکیک می‌شن و شیب‌های رنگی (گرادیان‌ها) تو تصاویری مثل غروب آفتاب، بدون هیچ‌گونه نوار نوار شدن (Banding) و به صورت کاملا نرم و پیوسته نمایش داده می‌شن. این یه تجربه بصری فوق‌العاده برای کسانیه که با گوشی‌شون زیاد فیلم و سریال می‌بینن.

ویژگی‌های نمایشگر
مشخصات

نوع پنل
AMOLED (خمیده)

اندازه
۶.۷۷ اینچ

رزولوشن
۱۰۸۰ در ۲۳۹۲ پیکسل (FHD+)

نرخ نوسازی (Refresh Rate)
۱۲۰ هرتز

حداکثر روشنایی (Peak Brightness)
۳۲۰۰ نیت

عمق رنگ
۱۲ بیت (۶۸ میلیارد رنگ)

فناوری محافظت از چشم
PWM Dimming با فرکانس 3840Hz

نرخ نوسازی یا همون رفرش‌ریت این صفحه نمایش ۱۲۰ هرتزه. ترکیب این رفرش‌ریت بالا با رابط کاربری جدید شیائومی باعث شده تا گشت‌وگذار تو منوهای گوشی، اسکرول کردن تو صفحات وب و شبکه‌های اجتماعی مثل اینستاگرام، به شدت روون و بدون هیچ‌گونه پرش و لگ اضافه‌ای باشه. انیمیشن‌ها مثل کره اجرا می‌شن و حس سرعت خیلی خوبی رو به کاربر منتقل می‌کنن.

اما برسیم به یه فاکتور جذاب دیگه تو این نمایشگر، یعنی میزان روشنایی! تو حالت عادی و وقتی زیر نور اتاق دارید با گوشی کار می‌کنید، روشنایی روی ۸۰۰ نیت قفل می‌شه که عدد کاملا استاندارد و خوبیه. اما جادوی واقعی زمانی اتفاق می‌افته که با گوشی می‌رید زیر نور مستقیم خورشید. تو این حالت، سنسورهای تشخیص نور فعال می‌شن و روشنایی نقطه‌ای (Peak Brightness) صفحه نمایش رو به عدد خیره‌کننده ۳۲۰۰ نیت می‌رسونن! این عدد برای یه گوشی تو این رده قیمتی یه رکورد محسوب می‌شه. با این میزان روشنایی، شما تو آفتابی‌ترین روزهای تابستون تو خیابون یا لب ساحل، کوچک‌ترین مشکلی برای دیدن محتوای روی صفحه، خوندن پیام‌ها یا کادربندی برای عکاسی نخواهید داشت و صفحه نمایش کاملا خوانا و درخشان باقی می‌مونه. برای اینکه این برتری رو بهتر درک کنید، کافیه این گوشی رو کنار رقیب مستقیمش یعنی Samsung A17 قرار بدید. گلکسی A17 از یه پنل سوپر امولد با رفرش‌ریت ۹۰ هرتز و حاشیه‌های به شدت ضخیم استفاده می‌کنه که تو زمینه روون بودن و روشنایی، کاملا در برابر نماینده شیائومی کم میاره و مغلوب می‌شه.
شیائومی تو این نسل به فکر سلامت چشم کاربرهاش هم بوده. این صفحه نمایش از فناوری PWM Dimming با فرکانس بسیار بالای 3840Hz پشتیبانی می‌کنه. حالا این یعنی چی؟ ببینید، پنل‌های OLED وقتی روشنایی‌شون کم می‌شه (مثلا وقتی شب تو تخت‌خواب تاریک دارید با گوشی کار می‌کنید)، برای کنترل نور شروع به خاموش و روشن شدن خیلی سریع می‌کنن که بهش میگن فلیکر (Flicker) یا پرش نور. این پرش نور با چشم غیرمسلح دیده نمی‌شه اما مغز اون رو دریافت می‌کنه و باعث خستگی چشم، سردرد و حالت تهوع تو بعضی افراد حساس می‌شه. فرکانس ۳۸۴۰ هرتز یعنی این خاموش و روشن شدن اونقدر سریع اتفاق می‌فته که عملا هیچ ضرری برای چشم نداره و شما می‌تونید ساعت‌ها تو تاریکی مطلق با گوشی کتاب بخونید یا فیلم ببینید بدون اینکه چشماتون کاسه خون بشه.
بررسی عملکرد باتری گوشی شیائومی Redmi Note 15 4G
اگر کسی از من بپرسه کلیدی‌ترین ویژگی و اصلا دلیل وجودی ساخت گوشی Redmi Note 15 4G چیه، بدون هیچ شکی می‌گم باتری. شیائومی تو بخش باتری این گوشی هیچی کم نذاشته و از جدیدترین تکنولوژی های این حوزه استفاده کرده.
تو دل این گوشی ظریف با ضخامت کمتر از ۸ میلی‌متر، یه باتری فوق‌العاده حجیم ۶۰۰۰ میلی‌آمپر ساعتی قرار گرفته. سال‌ها بود که صنعت موبایل روی باتری‌های ۵۰۰۰ میلی‌آمپری گیر کرده بود، چون اگر می‌خواستن ظرفیت رو بیشتر کنن، مجبور بودن ابعاد فیزیکی باتری رو بزرگ‌تر کنن که نتیجه‌اش می‌شد یه گوشی قطور و سنگین و بددست. اما شیائومی چطور این معادله رو به هم زده؟ جواب تو شیمی و تکنولوژی ساخت باتری نهفته است. شیائومی به جای استفاده از باتری‌های لیتیوم یونی سنتی که سال‌هاست تو همه گوشی‌ها استفاده می‌شه، رفته سراغ استفاده از باتری‌های مبتنی بر تکنولوژی سیلیکون کربن. با اضافه کردن متریال سیلیکون به آند باتری، چگالی انرژی به شدت بالا می‌ره. این یعنی تو یه حجم فیزیکی کاملا مساوی با قبل، می‌شه مقدار انرژی الکتریکی خیلی بیشتری رو ذخیره کرد. به لطف همین تکنولوژی جادوییه که ردمی نوت ۱۵ با وجود باتری ۶۰۰۰ میلی‌آمپری، اصلا چاق و بدترکیب نشده.

اما ظرفیت بالا فقط نیمی از داستان جذاب این باتریه. بزرگ‌ترین مشکل باتری‌های موبایل اینه که بعد از یکی دو سال استفاده، سلامت یا همون هلث (Health) باتری کم می‌شه و گوشی زودتر شارژ خالی می‌کنه. شیائومی ادعا کرده که با استفاده از تکنولوژی جدید سیلیکون کربن، طول عمر و دوام این باتری رو به شکل چشمگیری افزایش داده. طبق تست‌های آزمایشگاهی، این باتری می‌تونه تا ۲۰۰۰ چرخه شارژ (Cycle) رو به طور کامل پشت سر بذاره و بعد از اون تازه ظرفیتش به ۸۰ درصد برسه. اگر فرض کنیم شما یه کاربر پرمصرف هستید و هر روز گوشیتون رو صفر تا صد شارژ می‌کنید، ۲۰۰۰ چرخه یعنی چیزی حدود ۶ سال استفاده مداوم و بدون افت کیفیت محسوس! این یه مزیت رقابتی بسیار خفن برای کسانیه که قصد ندارن هر سال گوشی عوض کنن و می‌خوان یه دیوایس رو برای سال‌های طولانی نگه دارن.
حالا بریم سراغ عملکرد تو دنیای واقعی. با این باتری ۶۰۰۰ میلی‌آمپری، ردمی نوت ۱۵ فورجی یه هیولای واقعی تو زمینه شارژدهیه. اگر شما یه کاربر با استفاده سنگین روزمره باشید (یعنی چند ساعت وب‌گردی، اینستاگرام گردی، تماشای ویدیوهای یوتیوب، روشن بودن دائمی اینترنت سیم‌کارت و حتی نیم ساعت بازی کردن)، این گوشی به راحتی و بدون هیچ استرسی یه روز کامل و حتی تا ظهر روز بعد شما رو همراهی می‌کنه. اما اگر استفاده‌تون در حد معمول باشه، رسیدن به شارژدهی دو روزه با یک بار شارژ اصلا و ابدا دور از ذهن نیست و کاملا قابل دسترسیه.
در کنار این ظرفیت فوق‌العاده، باید در مورد سرعت شارژ هم صحبت کنیم. شیائومی برای این گوشی یه آداپتور شارژ سریع ۳۳ واتی در نظر گرفته. راستش رو بخواید، برای یه باتری ۶۰۰۰ میلی‌آمپری، شارژر ۳۳ واتی یه مقدار کنده و جای ناامیدی داره. با استفاده از این شارژر، فول شارژ شدن گوشی از صفر تا صد درصد چیزی حدود یک ساعت و ربع تا یک ساعت و نیم زمان می‌بره. تو سال ۲۰۲۶ و تو این بازه قیمتی، انتظار داشتیم شیائومی حداقل از یه شارژر ۶۷ واتی استفاده کنه تا سرعت شارژ بالاتر بره، اما ظاهرا برای پایین نگه داشتن قیمت نهایی، به همون توان ۳۳ وات بسنده کرده. یه ویژگی خیلی باحال و کاربردی تو این بخش و این نسل، پشتیبانی از شارژ معکوس سیمی با توان نسبتا بالای ۱۸ واته. این یعنی گوشی شما رسما می‌تونه نقش یه پاوربانک سریع رو بازی کنه؛ فقط کافیه یه کابل تایپ‌سی به تایپ‌سی (Type-C to Type-C) داشته باشید تا بتونید هندزفری بلوتوثی، ساعت هوشمند یا حتی گوشی دوستتون که شارژش تموم شده رو با سرعت ۱۸ وات شارژ کنید!

عملکرد دوربین گوشی شیائومی ردمی Note 15 4G
تو دنیای تولید گوشی‌های هوشمند، یه قانون نانوشته وجود داره: وقتی شرکت سازنده بخش زیادی از بودجه ساخت رو روی یه قطعه خاص (مثل صفحه نمایش خمیده و باتری سیلیکون کربن) خرج می‌کنه، مجبوره برای کنترل قیمت نهایی، از کیفیت بقیه بخش‌ها بزنه. تو Redmi Note 15 4G، این بخش قربانی شده، بدون شک دوربین هستش. اگر دوربین و عکاسی براتون اولویت اول تو خرید گوشیه، همین الان می‌تونم بهتون بگم که از این قسمت مقاله به بعد حسابی ناامید می‌شید.

دوربین اصلی و حذف نابخشودنی لنز اولتراواید
همونطور که قبلا گفتم، ماژول دوربین تو قاب پشتی ظاهری شبیه به گوشی‌های پرو سال قبل سری ردمی پیدا کرده و سه تا لنز دوربین رو می‌بینیم. اما گول این سه تا حلقه رو نخورید! سنسور اصلی این گوشی یه لنز ۱۰۸ مگاپیکسلی با گشودگی دیافراگم f/1.7 هست. بزرگ‌ترین ضعف این سنسور اینه که از لرزشگیر اپتیکال تصویر (OIS) هیچ خبری نیست و گوشی فقط به لرزشگیر دیجیتال (EIS) تکیه کرده. نبود OIS یعنی دستتون باید موقع عکاسی، مخصوصا تو شب، خیلی ثابت باشه وگرنه عکس‌ها به راحتی تار می‌شن.
تو شرایط نوری ایده‌آل و تو طول روز، عکس‌هایی که با دوربین اصلی ثبت می‌شن کیفیت قابل قبول و کارراه‌اندازی دارن. رنگ‌ها تا حدودی طبیعی ثبت می‌شن و داینامیک رنج تو سطح متوسطی قرار داره. نرم‌افزار دوربین به صورت پیش‌فرض، با استفاده از تکنیک ترکیب پیکسل‌ها (Pixel Binning)، نه تا پیکسل رو با هم ترکیب می‌کنه و عکس‌های خروجی با رزولوشن ۱۲ مگاپیکسل ثبت می‌شن. اما یه حالت Ultra HD هم تو تنظیمات وجود داره که اجازه می‌ده از تمام ظرفیت سنسور استفاده کنید و عکس‌های ۱۰۸ مگاپیکسلی بگیرید. تو این حالت جزئیات بافت‌ها خیلی بهتر ثبت می‌شن و دستتون برای زوم کردن و کراپ کردن عکس بعد از عکاسی بازتره، اما حجم عکس‌ها به شدت بالا می‌ره و به حدود ۸ تا ۱۰ مگابایت می‌رسه و همچنین نویز تصویر تو محیط‌های کم‌نور بیشتر می‌شه. با اینکه این گوشی زوم دیجیتال تا ۲۰ برابر رو بهتون می‌ده، اما تو واقعیت فقط تا زوم ۴ برابر (4x) میشه روی کیفیت عکس‌ها حساب باز کرد و بعد از اون تصاویر تبدیل به نقاشی آبرنگی می‌شن.
لنز دومی که روی قاب پشتی قرار داره، یه سنسور ۲ مگاپیکسلی تشخیص عمق (Depth Sensor) با دیافراگم f/2.4 هست. راستش رو بخواید، تو سال ۲۰۲۶ این لنزهای ۲ مگاپیکسلی عملا هیچ کاربرد واقعی و مفیدی ندارن و فقط برای کمک نرم‌افزاری به افکت بوکه تو عکس‌های پرتره (تار کردن پس‌زمینه) استفاده می‌شن. شرکت‌ها فقط برای اینکه بگن گوشیمون چندتا دوربین داره از این لنزها استفاده می‌کنن.
اما بزرگ‌ترین فاجعه تو بخش دوربین، حذف کامل دوربین اولتراواید (فوق‌عریض) هستش! تو بعضی گوشی های ارزون‌تر بازار، یه لنز ۸ مگاپیکسلی اولتراواید برای گرفتن عکس‌های دسته‌جمعی یا عکاسی از مناظر گسترده و معماری‌ها وجود داره. اما شیائومی تصمیم گرفته این لنز کاربردی رو به طور کامل از ردمی نوت ۱۵ فورجی حذف کنه. کاربرانی که به مسافرت می‌رن یا دوست دارن تو فضاهای بسته از جمع‌های دوستانه عکس بگیرن، به شدت جای خالی این لنز رو حس خواهند کرد.
یه مورد دیگه در این بخش مشکلات نرم‌افزاری دوربین مثل پردازش ضعیف و اشتباه عکس‌ها تو حالت شب (Night Mode) و مشکلات مربوط به فوکوس (Pulsing Issue) هستش که نشون می‌ده الگوریتم‌های پردازش تصویر شیائومی روی این گوشی هنوز جای کار داره.

فیلم‌برداری و دوربین سلفی
تو بریدگی هول‌پانچ بالای صفحه نمایش، یه سنسور ۲۰ مگاپیکسلی واید با دیافراگم f/2.2 به عنوان دوربین سلفی قرار گرفته. کیفیت عکس‌های سلفی تو نور روز بد نیست و برای تماس‌های تصویری واتساپ یا گذاشتن یه استوری معمولی تو اینستاگرام کارتون رو راه می‌ندازه، اما نباید انتظار ثبت جزئیات خیره‌کننده یا داینامیک رنج وسیع رو ازش داشته باشید.
اما وقتی می‌خوایم در مورد فیلم‌برداری صحبت کنیم، با یه ناامیدی بزرگ دیگه روبه‌رو می‌شیم. با وجود اینکه ما تو سال 2026 میلادی هستیم و رزولوشن 4K به یه استاندارد اولیه تبدیل شده، فیلم‌برداری تو Redmi Note 15 4G به طرز عجیبی محدود به کیفیت فول‌اچ‌دی (1080p) هستش! دوربین اصلی پشتی می‌تونه تو حالت 1080p با نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه (60fps) فیلم‌برداری کنه که خب باعث می‌شه ویدیوها روون‌تر باشن، اما دوربین سلفی حتی از ۶۰ فریم هم پشتیبانی نمی‌کنه و روی ۳۰ فریم قفل شده! وقتی رقبایی تو بازار هستن که با قیمت مشابه یا حتی کمتر اجازه فیلم‌برداری 4K می‌دن، محدود کردن کاربر به 1080p به خاطر ضعف پردازنده، یه ضعف بزرگ شده که تو اکثر گوشی های شیائومی تو این بازه دیده میشه. کیفیت خروجی ویدیوها از نظر لرزش، ثبت جزئیات و نویز تو سطح پایینی قرار داره و این گوشی رو اصلا نمی‌شه برای تولید محتوای شبکه‌های اجتماعی پیشنهاد داد.
بررسی سخت‌افزار گوشی شیائومی ردمی نوت 15 4G
اگر بخش دوربین باعث ناامیدی شما شد، صبر کنید تا وارد بخش سخت‌افزار و پردازنده بشیم! اینجا دقیقا همون نقطه‌ایه که مشخص می‌شه شیائومی برای ساخت این گوشی هیچ خلاقیتی به خرج نداده و صرفا قطعات قدیمی انبارش رو دوباره بازیافت کرده.
قلب تپنده و مغز متفکر Redmi Note 15 4G، یه تراشه از شرکت مدیاتک به اسم Helio G100 Ultra هست که با معماری ۶ نانومتری ساخته شده. اگر این اسم براتون خیلی دهن‌پرکن و خفن به نظر می‌رسه، باید بگم که سخت در اشتباهید! اجازه بدید راز کثیف شرکت‌های تراشه‌ساز رو براتون برملا کنم. پردازنده Helio G100 تو دنیای واقعی، عملا هیچ تفاوتی با پردازنده قدیمی و تکراری Helio G99 نداره! مدیاتک صرفا همون تراشه دو سه سال پیش رو برداشته، یه سری تغییرات بسیار جزئی و نرم‌افزاری تو بخش پشتیبانی از سنسورهای دوربین بزرگ‌تر (تا ۲۰۰ مگاپیکسل) توش ایجاد کرده، اسمش رو به G100 تغییر داده و به عنوان یه چیپست جدید به شرکت‌ها می‌فروشه.
بیاین یه نگاه دقیق‌تر به معماری این پردازنده هشت هسته‌ای بندازیم:

دو هسته پردازشی قدرتمندتر از نوع Cortex-A76 با فرکانس ۲.۲ گیگاهرتز.
شش هسته پردازشی کم‌مصرف از نوع Cortex-A55 با فرکانس ۲.۰ گیگاهرتز.
پردازنده گرافیکی (GPU) از نوع Mali-G57 MC2.

مشکل اصلی این معماری کجاست؟ هسته‌های Cortex-A76 تو سال ۲۰۱۸ (یعنی حدود ۸ سال پیش!) توسط شرکت ARM معرفی شدن. استفاده از معماری هشت سال پیش تو یه گوشی که سال ۲۰۲۶ عرضه شده، باعث شده که صرفه جویی های شیائومی و بازیافت قطعات قدیمیش کاملا مشهود باشه. در حالی که شرکت‌ها الان باید از هسته‌های بسیار بهینه‌تر و قدرتمندتر مثل Cortex-A78 یا لااقل A76 استفاده کنن، شیائومی ما رو گیر معماری‌های منسوخ شده انداخته که هم سرعت پردازششون پایینه و هم مصرف انرژی بالاتری نسبت به نسل‌های جدیدتر دارن. حتی پردازنده‌های اقتصادی شرکت رقیب یعنی سامسونگ (مثل اگزینوس ۱۳۳۰) به خاطر استفاده از هسته‌های جدیدتر، عملکرد و بهره‌وری بسیار بهتری دارن. این پردازنده روی نسل‌های قبلی مثل ردمی نوت ۱۳جواب میداد ولی حالا که رسیدیم به نوت ۱۵، شیائومی باید از پردازنده‌های بروزتری مثل Helio G200 یا اسنپدراگون ۶۸۵ استفاده می‌کرد تا حس ارتقا به کاربر منتقل بشه. به همین دلیله که ارتقا از ردمی نوت ۱۴ فورجی به نوت ۱۵ فورجی، از نظر سخت‌افزاری یه ارتقای کاملا بی‌معنی به حساب میاد.
امتیاز این گوشی تو بنچمارک معروف آنتوتو (AnTuTu) چیزی حدود ۴۷۰ هزار تا ۴۹۰ هزار امتیاز می‌شه. این عدد به وضوح نشون می‌ده که با یه دیوایس پایین‌رده رو به میان‌رده طرف هستیم که اصلا نباید انتظارات عجیب و غریبی ازش داشت.
تو استفاده‌های روزمره چطوره؟ حقیقت اینه که ترکیب این پردازنده با رم بالا و صفحه نمایش ۱۲۰ هرتزی باعث شده تا تو کارهای عادی مثل گشتن تو رابط کاربری، باز کردن اینستاگرام و تلگرام، وب‌گردی، گوش دادن به موسیقی و تماشای فیلم، گوشی به شدت روون و بدون مشکل کار کنه. تو این حالت‌ها هیچ لگ و کندی خاصی حس نمی‌کنید و گوشی وظایفش رو به خوبی انجام می‌ده. در واقع، این گوشی برای کارهای عادی بسیار نرم‌تر از رقیبش یعنی Galaxy A17 عمل می‌کنه که بعضی وقت ها کنده و لگ میزنه.
اما امان از وقتی که بخواید با این گوشی بازی کنید! این گوشی اصلا، ابدا و تحت هیچ شرایطی برای گیمرهای حرفه‌ای ساخته نشده. بازی‌های سبک و کژوال یا حتی بازی‌های نیمه‌سنگین مثل Asphalt Legends با تنظیمات گرافیکی متوسط به خوبی و روونی اجرا می‌شن. اما وقتی می‌رید سراغ بازی‌های گرافیکی سنگین، جهان‌باز و رقابتی مثل Genshin Impact یا Call of Duty Mobile، پردازنده گرافیکی Mali-G57 رسما کم میاره و به پت‌پت می‌افته. تو این بازی‌ها با افت فریم‌های شدید، لگ زدن و داغ شدن گوشی روبه‌رو می‌شید و برای اینکه بتونید یه تجربه قابل بازی داشته باشید، مجبورید تنظیمات گرافیک رو روی پایین‌ترین حالت ممکن (Low) قرار بدید.

بررسی رابط کاربری گوشی Xiaomi Redmi Note 15 4G
تو بخش نرم‌افزار، شیائومی سعی کرده ضعف‌های سخت‌افزاری رو تا حدودی پوشش بده. Redmi Note 15 4G همونطور که انتظار می‌رفت، از همون روز اول با جدیدترین سیستم‌عامل موجود یعنی اندروید ۱۵ به دست مشتری می‌رسه. روی این سیستم‌عامل، رابط کاربری اختصاصی و بهینه‌شده شیائومی یعنی HyperOS 2 سوار شده.
اگر قبلا گوشی‌های شیائومی با رابط کاربری قدیمی MIUI رو داشتید و از باگ‌ها و سنگین بودنش کلافه می‌شدید، باید بگم که HyperOS یه پیشرفت فوق‌العاده‌ست. این سیستم‌عامل از پایه بازنویسی شده تا بسیار سبک‌تر، بهینه‌تر و پایدارتر باشه. انیمیشن‌ها خیلی نرم‌تر اجرا می‌شن، مدیریت منابع سیستم (رم و پردازنده) خیلی هوشمندانه‌تر انجام می‌شه و در کل کار کردن با گوشی حس خیلی مدرن‌تر و سریع‌تری بهتون می‌ده.
اما یکی از بهترین و مهم‌ترین خبرها برای خریداران این گوشی اقتصادی، سیاست جدید پشتیبانی نرم‌افزاری شیائومیه. شیائومی رسما تضمین کرده که این گوشی تا ۴ سال آپدیت‌های اصلی سیستم‌عامل (یعنی تا اندروید ۱۹!) و چندین سال آپدیت‌های امنیتی (پچ‌های ماهانه و فصلی) رو دریافت می‌کنه. شیائومی بلاخره سیاست های پشتیبانی خودش رو تغییر داده و تا حدودی به گوشی های سامسونگ در این بخش نزدیک شده.

البته همه چیز تو بخش نرم‌افزار گل و بلبل نیست. متأسفانه همون عادت‌های بد همیشگی شیائومی اینجا هم دیده می‌شه. گوشی به صورت پیش‌فرض با حجم زیادی از اپلیکیشن‌های اضافه و بلااستفاده (Bloatware) به دستتون می‌رسه و بدتر از اون، وجود تبلیغات آزاردهنده تو برنامه‌های سیستمی خود شیائومی مثل فایل منیجر و موزیک پلیر همچنان پابرجاست. البته شما می‌تونید با صرف یه مقدار زمان تو تنظیمات، اکثر این اپلیکیشن‌ها رو پاک کنید و تبلیغات رو هم غیرفعال کنید، اما از همون اول حس خوبی به کاربر نمی‌ده. همچنین باید به یه نکته خیلی مهم اشاره کنم؛ تو سالی که همه شرکت‌ها دارن روی قابلیت‌های هوش مصنوعی (AI) مانور می‌دن، جای خالی امکانات هوش مصنوعی تو ردمی نوت ۱۵ فورجی به شدت حس می‌شه. شیائومی امکانات جذاب AI خودش (مثل پاک کردن اشیا از عکس، تولید متن و غیره) رو فقط برای مدل‌های گرون‌تر مثل نسخه Pro Plus نگه داشته و کاربرای نسخه پایه از این تکنولوژی‌های جدید محروم هستن.
عملکرد اسپیکر گوشی Redmi Note 15 4G شیائومی
تو بخش صوتی، Redmi Note 15 4G به لطف استفاده از اسپیکرهای استریو (دوگانه)، تجربه شنیداری قابل قبولی رو ارائه می‌ده. وقتی دارید فیلم می‌بینید یا بازی می‌کنید، یکی از اسپیکرها تو لبه پایینی و اسپیکر دوم (به صورت هیبریدی تو خروجی صدای مکالمه) تو لبه بالایی صدا رو پخش می‌کنن تا یه صدای فراگیر و استریو ایجاد بشه. کیفیت و شفافیت صدای خروجی برای کاربری‌های روزمره مثل تماشای ویدیوهای اینستاگرام، گوش دادن به پادکست و حتی موزیک گوش دادن تو فضای بسته، کاملا راضی‌کننده‌ست.
شیائومی تو بخش نرم‌افزاری صدا یه ترفند جالب هم به کار برده و اون حالت بوست صدا (Ultra Volume Mode) تا ۲۰۰ یا حتی ۳۰۰ درصده. این ویژگی برای زمان‌هایی طراحی شده که تو یه محیط خیلی شلوغ و پر سروصدا (مثل مترو یا خیابون) هستید و می‌خواید صدای وویس تلگرام یا زنگ گوشی رو واضح‌تر بشنوید. این گوشی همچنین از تکنولوژی صوتی Dolby Atmos هم پشتیبانی می‌کنه که باعث می‌شه تو هندزفری‌های بلوتوثی کیفیت صدای فضایی و بهتری رو تجربه کنید.
با این حال، نباید انتظار یه سیستم صوتی حرفه‌ای رو داشته باشید. صدای ردمی نوت ۱۵ عمق خیلی زیادی نداره، تفکیک صداها تو ولوم‌های بالا به هم می‌ریزه و میزان بیس (Bass) خروجی نسبتا ضعیفه. در نهایت هم همونطور که تو بخش طراحی گفتم، باید با جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون خداحافظی کنید که برای خیلیا همچنان یه نقطه ضعف محسوب می‌شه.
آیا گوشی ردمی نوت 15 شیائومی ارزش خرید داره؟
رسیدیم به مهم‌ترین بخش بررسی Redmi Note 15 4G! آیا خرید Redmi Note 15 4G منطقیه؟ برای جواب دادن به این سوال، باید شرایط عجیب و غریب بازار ایران و رقبای این گوشی رو به دقت بررسی کنیم. قیمت ردمی نوت 15 شیائومی ۲۵۶/۸ گیگابایت تو فروشگاه‌های مختلف چیزی حدود 33 میلیون تومنه (بهمن 1404).
مقایسه با نسل قبلی (Redmi Note 14 4G)
گوشی Redmi Note 14 4G با پردازنده Helio G99 تو بازار وجود داره و الان حدود ۲۶ تا ۲۷ میلیون تومانه. همونطور که گفتیم، ارتقای پردازنده از G99 به G100 تو نوت ۱۵ عملا در حد یه جوک و یه ارتقای بی‌معنیه. اما نوت ۱۵ تو دو بخش نسبت به نوت ۱۴ پیشرفت زیادی داشته: اولی صفحه نمایش ۱۲۰ هرتزی ۱۲ بیتی خمیده با روشنایی فوق‌العاده ۳۲۰۰ نیت، و دومی باتری ۶۰۰۰ میلی‌آمپری با تکنولوژی جدید سیلیکون کربن هستش. اگر باتری و داشتن یه نمایشگر خیره‌کننده براتون از نون شب واجب‌تره، نوت ۱۵ بعد از افت قیمت ارزش خرید بالایی داره، اما در حال حاضر خرید نسل قبل به خاطر قیمت معقول‌ترش منطقی‌تر به نظر می‌رسه.
شیائومی با طراحی Redmi Note 15 4G دقیقا هدف‌گذاری کرده روی کاربرانی که دنبال احساس کاربری عالی در نگاه اول و طول عمر و دوام هستن. شیائومی فهمیده که خیلی از آدم‌های عادی اصلا فرق پردازنده پرچمدار و اقتصادی رو نمی‌فهمن و اهل گیم نیستن، اما فرق یه صفحه نمایش خمیده و پرنور با یه صفحه نمایش کدر رو به خوبی درک می‌کنن و براشون مهمه که گوشیشون وسط روز شارژ خالی نکنه.
اگه شما دنبال یه گوشی برای کارهای روزمره (وب‌گردی، اینستاگرام، تماشای فیلم) هستید. این گوشی با صفحه نمایش ۱۲ بیتی و باتری ۶۰۰۰ میلی‌آمپری سیلیکون کربنی که تا ۶ سال بدون افت کیفیت کار می‌کنه و ۴ سال هم آپدیت نرم‌افزاری می‌گیره، یه انتخاب ایده‌آل و عمری برای پدر و مادرها، راننده‌های اسنپ، بازاریاب‌ها و کسانیه که حال و حوصله شارژ کردن مداوم گوشی رو ندارن و می‌خوان گوشیشون ظاهر خیلی لوکس و گرون‌قیمتی داشته باشه.
اگ شما یه گیمر هستید که می‌خواید کالاف دیوتی یا پابجی رو با فریم‌ریت بالا بازی کنید؛ پردازنده باستانی این گوشی رسما اعصابتون رو خرد می‌کنه. یا اگر عکاسی و فیلم‌برداری براتون مهمه؛ نبود دوربین اولتراواید و محدود بودن فیلم‌برداری به 1080p تو سال ۲۰۲۶ یه فاجعه است و هیچ جای دفاعی نداره. برای این دسته از افراد، خرید رقبای سامسونگ یا مدل‌های پوکو به مراتب انتخاب عاقلانه‌تریه.

درباره تیم تولید محتوا

تیم تولید محتوا

See author's posts